in de goudglans van de nacht die zwaar naar stilte geurt vind ik haar in bed verstrengeld met het deken ze droomt bang en woelt zich bloot ik fluister haar naam in de avond en droom weg zwaar van zaligheid en slaap nu zij zich zo willig laat omhelzen
Copy and paste this URL into your WordPress site to embed
Copy and paste this code into your site to embed